Analiza i interpretacjaPosiłkując się mitologiczną historią Herbert porusza w wierszu problem istoty sztuki. Z jednej strony ukazuje Apollina, który jako bóg posiada umiejętność wykonywania muzyki idealnie harmonijnej, doskonałej. Ta doskonałość jest jednak sztuczna, gdyż z góry przypisana bogu, który cały jest doskonały z racji swej boskości. Nie wkłada w muzykę serca ani uczuć, gdyż jest w stanie, dzięki swej boskości, generować tylko dźwięki doskonałe.
Inaczej ma się rzecz z Marsjaszem, który choć był pół człowiekiem pół kozłem, posiada jednak właściwą tylko ludziom wrażliwość, którą przekazuje poprzez swoją muzykę. Jego muzyka żyje, wyraża uczucia, nawet jeśli nie jest całkiem doskonała potrafi poruszyć i wzruszać. Marsjasz, stając w szranki z bogiem Apollem, od razu skazał się
Geneza utworuWiersz wszedł w skład tomiku „Studium przedmiotu”, wydanego w 1961 roku. Jerzy
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPodmiot liryczny dopowiada dalsze losy Marsjasza i Apolla po rozstrzygnięciu konkursu. Przedmiotem jego rozważań jest
Opis sytuacji lirycznejPodmiot liryczny, niczym
StreszczenieWiersz nawiązuje bezpośrednio do mitologicznej historii pojedynku Apolla i Marsjasza. Marsjasz, stając w szranki z najlepszym śpiewakiem - bogiem poezji - skazał się z góry na porażkę.
W wierszu opisane...
